همشهریآنلاین - سیدسروش طباطباییپور: اما شاید برخی اولیا یا حتی بعضی کارشناسان معتقد باشند که در شرایط بحرانی جنگ و با وجود اضطراب و نگرانیهای کودکان و نوجوانان، فکرکردن به امر آموزش، ماجرایی بیهوده است و نظرشان این باشد که مدارس هم مثل برخی دانشگاهها باید تا آخر سال تعطیل شوند. اما بعد از برگزاری اولین روز کلاسهای مجازی در شرایط جنگی، نظری بسیاری از معلمین در این شرایط متفاوت شد و همت آموزش و پرورش کشور را در تشکیل کلاسهای درس حتی به شکل مجازی ستودند و خوشحال بودند بعد از یک هفته توانستهاند در کنار دانش آموزانشان باشند، حتی به شکل مجازی!
بیشتر بخوانید:
در شرایط جنگی وقتی برق رفت چه کنیم؟
یکی از معلمان منطقه ۳ آموزش و پرورش در این خصوص به همشهری گفت: آموزش حساب و ادبیات و فیزیک و شیمی در این روزها، بهانهای است برای آموختن همدلی و مقاومت و استواری. من امروز در کنار دانشآموزانم کلی مقاومت و امید آموختم و آنها با گفتوگو با هم، حس امید را به همدیگر منتقل کردند.
یکی دیگر معلمان مدرسهای غیرانتفاعی در منطقه ۷ آموزش و پرورش گفت: کلاسها در مدرسه ما در یکی از پلتفورمهای تعاملی برگزار شد و بچهها برای امیدوار بودن در این شرایط سخت، توانستند تجربههای هفته گذشته خود را با هم به اشتراک بگذارند. یکی میگفت با مشغولکردن خودم به کتاب، دیگری با حضور در جمع و اجتماعهای مردمی در میدانها و مساجد و دیگری با بازی و ساختن پازل و مواردی از این دست، روزهای سخت اکنون را سپری میکردند.
معلم دبستانی در منطقه ۱۵ گفت: من معتقدم به جر فضای واقعی مدرسه، مدرسهای نامرئی وجود دارد که آموزش اصلی در آن مدرسه رخ خواهد داد. یعنی بچهها بیش از کتاب و درس و معلم، از یکدیگر میآموزند و وقتی کلاس درس امروز حتی به شکل مجازی برگزار شد، من دریافتم که مدرسه نامرئی، چه قدر اثرگذار است و چهقدر در همان یکی دو ساعت اولیه، بچهها به هم امید و وطندوستی تزریق کردند، کاری که هیچ رسانه، خانواده و معلمی نمیتواند انجام دهد.
او از اولیا خواست حتی در این شرایط سخت بچهها را تشویق کنند تا در کلاسهای درس مجازی شرکت کنند و به آنها انگیزه دهند تا بچهها با امید بیش تری این لحظهها را سپری کنند.
نظر شما